Reflexzone 3 2008.

Tekst en foto’s: Hanneke van Baal, reflexzonetherapeut

 

Verlamde gezichtspieren activeren met  reflexologie

 

 

Het stimuleren van punten en reflexzones op het gezicht heeft niet alleen een direct gunstige invloed op de gezichtspieren. Het heeft eveneens positief effect op het functioneren van de organen, de circulatie, het hormonale en het lymfatische systeem waarmee het evenwicht van het lichaam gereguleerd wordt.

Toepassing

De eerste stap in het toepassen van gezichtsreflexologie is het onderzoeken en behandelen van de basiszones. De conditie van de huid en signalen die door haar worden afgegeven, leiden tot het stellen van een diagnose. Zo wordt met behulp van gezichtsreflexologie een beeld gevormd van de gezondheidstoestand van de cliënt. Er kan een goed en effectief herstel gerealiseerd worden.

 

 

 

In de tweede fase worden het energiesysteem en het centrale zenuwstelsel bewerkt door middel van druk op de acupunctuur/zenuwpunten (door Lone Sorensen (zie kader) ook wel NP punten genoemd). De locale bloedcirculatie wordt hiermee ook gestimuleerd. In de derde fase wordt de grootste blokkade opnieuw en extra gestimuleerd in een Oosterse kaart. Op deze manier is het mogelijk organen te behandelen, de chemische huishouding te reguleren en de emotionele gesteldheid te verbeteren. Het kan onder meer helpen bij emotionele symptomen als stress, mentale vermoeidheid, geheugenverlies en slapeloosheid. Ook na een operatie kan gezichtsreflexologie een positieve uitwerking hebben. Het kan het regeneratieve proces van de wonden reguleren en de chemische verstoringen herstellen die zijn veroorzaakt door een operatie en verdoving.  Het is ook mogelijk gezichtsreflexologie preventief in te zetten. Het voorkomt rimpels en veroudering van de huid. Op hetzelfde moment levert de natuurlijke, ontspannende techniek een bijdrage aan het welzijnvan lichaam en geest.

 

Gezichtsreflexologie bestaat uit een combinatie van acupunctuur,

zonetherapie (oude Indiaanse technieken),

moderne neurologie en kennis vanuit de Oosterse geneeskunde.

Met de hand worden zones gestimuleerd om biologische

verschillen in het gezicht te compenseren en om

invloeden van buitenaf te weren. Hanneke van Baal

beschrijft in deze casus hoe zij met gezichtsreflexologie

onder meer verlamde gezichtspieren wist te activeren.

 

 

Grondlegger

Gezichtsreflexologie is ontwikkeld door Lone Sorensen Lopez. Zij is pionier op het gebied van reflexologie en ontwikkelde deze therapievorm op basis van jarenlange ervaring met reflexzonetherapie. Sorensen heeft een instituut in Barcelona en verzorgt van

daaruit in vijftien landen cursussen in haar therapieën (diverse technieken zoals praxis vertebralis, gezichtsreflexologie en temprana). In Nederland wordt de therapie beoefend door Hanneke van Baal. Zij heeft als gezicht- en voetreflexzonetherapeut een praktijk in Amersfoort.

Hanneke van Baal behandelt Tineke

tijdens fase 1.

Zenuwpunten Quoc CHau.

 

Tineke van Dale* is 41 jaar en geopereerd aan een brughoektumor.

Dit is een goedaardig gezwel in de achtste

hersenzenuw die ligt aan de schedelbasis tussen de pons en de kleine hersenen. Na de operatie in februari 2007 is haar gezicht aan de rechterkant verlamd geraakt. De neuroloog duidt dit als een kneuzing van de gezichtszenuw.

De zenuw zou niet beschadigd zijn, maar moet nog ‘wakker’ worden. Zij is ook doof geraakt aan de rechterkantomdat de achtste hersenzenuw volledig is weggehaald. Behandelingen bij een fysio- en mimetherapeut

gedurende zes tot acht weken blijven zonder resultaat.

Het algemene herstel gaat erg langzaam.

 

Half juni 2007 komt Tineke bij mij in de

praktijk. Ze loopt nu vier maanden

rond met verlammingsverschijnselen:

een oog dat niet knippert en niet sluit.

Het hoornvlies droogt hierdoor uit en

daarom plakt zij haar oog constant af.

Ook trekt haar mond scheef en vooral

wanneer ze moe is, praat ze moeilijk.

Haar werk als wijkverpleegkundige

heeft ze nog niet hervat.
 

Herstel in een half jaar

Ik bewerk alle zones in haar gezicht

zeer aandachtig om te kunnen bepalen

waar de grootste verstoring of blokkade

ligt. Zo’n blokkade heet een depot. Het

is vaak zo dat het grootste depot de

oudste verstoring is, en dus de oorzaak.

Wanneer deze wordt aangepakt heeft

dat ook gunstig effect op andere klachten.

 

Bij Tineke zit het depot in de zone van

het hormoonsysteem: het evenwicht in

het weefsel, de spieren en emoties zijn

verstoord. Deze geef ik in de behandeling

extra aandacht om het in evenwicht

te brengen met de andere gebieden.

Vervolgens bewerk ik acupunctuurpunten

die de energiestroom in het gezicht

reguleren en opwekken. En ik behandel

een zone die alle gezichtszenuwen

stimuleert. Verder bewerk ik specifieke

zenuwpunten, van onder meer het oog

en de mond, volgens de methode van

dr. Quoc Chau. Dit is een arts uit Vietnam

die onderzoek doet naar de behandeling

van zenuwpunten. Daarnaast

is massage van alle gezichtsspieren belangrijk.

Ik werk volgens de kaart van

Castillo Morales, een Argentijnse arts

die jarenlang onderzoek deed naar de

relatie tussen de spanning in de gezichtsspieren

en hersenbeschadiging.

 

Hij maakte een speciale kaart om deze

spieren in het gezicht te ontspannen

en/of te stimuleren.

Het ontspannen gevoel dat deze behandeling

aan de cliënt geeft, leidt er toe

dat ze de hoop weer heeft dat er nog

iets in haar gezicht te stimuleren valt.

En dat heeft een groot effect op haar

algemeen psychisch welbevinden.

Als laatste gebruik ik een combinatie

van acupunctuurpunten voor de gezichtsverlamming.

 

Al tijdens de behandeling heeft ze het

gevoel dat er verandering in haar gezicht

optreedt. Er komt inderdaad beweging

in een neusvleugelspiertje. Na

de behandeling is ze moe, maar ook

enthousiast.

Na de twee volgende behandelingen

komt er beweging in een wenkbrauwspiertje.

Tineke kan nu ook haar neus

optrekken. Ter controle van het effect,

maak ik op 24-08-07 foto’s van haar gezicht.

Na de vierde behandeling ziet ze scherper

en voelt ze zich fit. Een diep gelegen

spiertje bij haar neus voelt ze ook

weer meedoen.

 

 

Na de vijfde behandeling krijgt ze veel

energie en werkt er een spiertje onder

haar oog. Ze loopt weer een paar uur

per dag mee op haar werk: ze tast haar

grenzen af. Haar mimetherapeut waar

ze zo’n zes weken niet is geweest,

merkt op dat er zowel fysiek als psychisch

veel met haar is gebeurd.

Na de zesde behandeling kan Tineke

haar energie iets beter verdelen. En na

de volgende behandeling is ze goed

uitgerust. Ook krijgt ze haar oog bijna

dicht. Ze ziet er meer ontspannen

uit. De behandelingen zijn nog niet

afgerond, maar er komt weer beweging

in haar gezicht.

  

 

De weken daarop gaat ze meer werken

en krijgt ze steeds meer energie. Na elke

behandeling voelt ze weer nieuwe

‘steken’en ‘gefladder’ rond haar oog en

haar oor. Er komt ook meer traanvocht.

Na twaalf behandelingen maak ik weer

nieuwe foto’s op 22-10-07.

 

Tot december 2007 komt ze elke week

en treden er opnieuw veranderingen

op: ze kan weer fronsen en haar wang

hangt minder. De onderkant van haar

gezicht wordt steviger en ze neemt

zelfs een aantal spiertjes boven de

wenkbrauw waar. Ze kan beter haar

energie verdelen en is doelbewuster

bezig haar normale leven weer op te

pakken. Na negentien behandelingen

maken we weer foto’s op 12-12-07.

 

In het nieuwe jaar gaat ze meer uren

werken, ze krijgt het drukker. Ze komt

nu om de week en de veranderingen

gaan wat geleidelijker. Ze voelt nog

steeds verbetering en dat is erg hoopvol.

Half maart moet ze weer bij de

neuroloog zijn en hij is verbaasd over

haar vooruitgang. Het is bijna een jaar

geleden dat ze geopereerd is. Ze werkt

weer volledig en het gaat goed met

haar. De laatste foto’s maken we op

05-03-2008.

 

augustus 2007 december 2007 maart 2008

Tineke blijft enthousiast over mijn behandelingen

omdat ze elke keer weer

voelt dat er van alles gebeurt. Ze is

vrij actief in de lotgenotengroep Brughoektumor.

Bij een lotgenotendag

heeft ze geprobeerd mijn therapie te

introduceren, maar de organisatie

ging daar voorzichtig mee om omdat

de therapie niet wetenschappelijk bewezen

is.

 

Ik heb die dag bezocht en

zag een groot aantal van deze mensen

met een blijvende, halfzijdige gezichtsverlamming

als gevolg van de

operatie. Geen enkele therapie had

invloed gehad op hun situatie.

Tineke vindt het jammer dat gezichtsreflexologie

niet beter onder de aandacht

van deze groep wordt gebracht.

 

Intussen zijn haar neuroloog en de

mimetherapeut van het Meander Medisch

Centrum in Amersfoort op de

hoogte van haar goede herstel door

deze therapie.

* Om privacyredenen is de naam van

de cliënt gefingeerd.